Piękne kościoły i pałacyki, kryjące legendy kamienie mitologicznej starożytne kurhany, unikalne zabudowania starych wsi i urocze krajobrazy - to wszystko spotka na swoim szlaku podróżujący po rejonie solecznickim. Do zwiedzania tego regionu Litwy zachęcają licznie zgromadzone pamiątki architektoniczne i przyrodnicze. Dane statystyczne wskazują na istnienie 280 zabytków kultury wśród których jest 13 kościołów, dwie cerkwie, kaplice, zabudowania dawnych dworów.

Nazwa tej miejscowości pochodzi od rzeki Solczy. Rzeka ta , płynąc krętym korytem zasila swoimi wodami miejskie łąki, pastwiska i ogrody i wraz z maleńkimi nadbrzeżnymi źródłami stanowi - zwłaszcza w upalną letnią pogodę- doskonałe miejsce rekreacji i wypoczynku .
W 1311 roku wielki komtur Henryk , 150 braci z silnym wojskiem oraz 2000 pieszych odbyli wyprawę wojenną na Litwę do okolicy zwanej Soleczniki , gdzie nigdzie jeszcze nie było widziane wojsko chrześcijańskie - tak po raz pierwszy w historii wymieniono nazwę Soleczniki. Krzyżacy w białych płaszczach z czarnymi krzyżami ogniem i mieczem niszczyli mieszkańców , grabili, zagarniali mienie i jeńców . Dwukrotnie - w latach 1378 i 1382- domostwa i zamki w Solecznikach były zrównane z ziemią.
Wcześnie powstał tu kościół katolicki. Zbudowano go w 1410 roku. To właśnie tutaj na starym przykościelnym Adam Mickiewicz przebywając 2 listopada 1821 roku z wizytą w Bolcienikach na zaproszenie Puttkamerów- miał okazję w towarzystwie Maryli Wereszczakównej obejrzeć obrzęd dziadów. Twórczość Wielkiego Adama jest szczególnie bliska mieszkańcom Solecznik . Mickiewicz bywał w Solecznikach , znał te okolice i odzwierciedlił je w swojej twórczości.
Osobą , którą odwiedzał poeta w Solecznikach , był " administrator " miejscowego kościoła ks. Paweł Hranyszkiewicz .Poetę z ks. Pawłem łączyły przyjazne stosunki, spędzał u niego święta Bożego Narodzenia .
19 grudnia 1998 roku w Solecznikach został odsłonięty pomnik A. Mickiewicza, poświęcony dwusetnej rocznicy urodzin.
Jeszcze w drugiej połowie 16 wieku Soleczniki należały do Hlebowiczów. W 1523 roku Jan Hlebowicz , wojewoda wileński i jego żona zapisali na rzecz miejscowego kościoła dużo gruntów i innego trwałego mienia. W owych czasach Soleczniki posiadały kaplicę protestancką i żydowski dom modlitwy. Ponadto sprawnie funkcjonowały huta szkła, młyn i gorzelnie. Po Hlebowiczach Soleczniki stały się własnością Chodkiewiczów.
Prawdopodobnie w 1823 roku Soleczniki nabyli hr. Karol Ferdynand Wagner. Po śmierci Karola Ferdynanda Wagnera majątkiem solecznickim zaczął zarządzać jego syn Olgierd.
Olgierd Wagner wspólnie z synem rozpoczął budowę pałacu według projektu niemieckiego architekta Hetzcholda. Budowa została zakończona w 1880 roku.
W okresie międzywojennym , gdy dziedzicem Solecznik był Karol Wagner , jego pałac należał do najlepiej utrzymanych siedzib ziemiańskich na Wileńszczyźnie.
Gospodarstwo było zwiedzane przez liczne wycieczki krajowe i zagraniczne. Jako gospodarstwo wzorowe zostało wyłączone spod ustawy o reformie rolnej.
W czasie II wojny światowej wnętrza i ruchome urządzenia pałacowe zostały zniszczone , bibliotekę i archiwum spalono , a park w stylu angielskim został w dużym stopniu wycięty.
Pałac Wagnerów był dwukrotnie restaurowany, po drugiej wojnie światowej. Obecnie mieści się w nim dziecięca szkoła muzyczna.
W 1882 roku przez Soleczniki zbudowano kolej żelazną Wilno- Lida.
Druga wojna światowa przyniosła Solecznikom wiele nieszczęść 1942 roku według danych spisu ludności miasteczko liczyło 733 mieszkańców.

Obecnie

W 1972 roku z Ejszyszek do Solecznik został przeniesiony ośrodek rejonu. Rozpoczęło się wielkie budownictwo. W ciągu krótkiego czasu powstało wiele obiektów o przeznaczeniu publicznym i domów mieszkalnych . Liczba mieszkańców wzrosła do 3,7 tys.(w 1976 roku).
Ożywił się również przemysł , zaczęły działać nowe zakłady. W 1974 roku uruchomiono przedsiębiorstwo " Stikloplastika" , produkujące plastikowe kadłuby do łodzi motorowych, łodzie, części samochodowe. Powstał oddział wileńskiej fabryki włókienniczej "Sparta" (1984 rok) . Nowe bazy zbudowały przedsiębiorstwo samochodowe i zarząd budownictwa melioracyjnego. W 1990 roku w centrum miasta powstał nowy sklep uniwersalny. Nie opodal nieco wcześniej otwarto nową księgarnię , hotel "Kesminta".
W 1986 roku przy szosie Wilno-Lida , między Jaszunami i Małymi Solecznikami założono pierwszy w rejonie zespół kapliczek " Człowiekowi- pokój" (autor projektu- etnograf J. Kudirka ).
Po prawej stronie szosy w kierunku Wilna, w północnej części miasta wznosi się murowana kaplica o 6 m wysokości, której budowę zakończono u schyłku XIX wieku ( architekta- W. Gucewicza).